09/01/2026
DENİZLİ’DE NEDEN BAŞPEHLİVAN YETİŞMİYOR?
Denizli, yağlı güreş tarihinde sıradan bir şehir değildir.
Bu topraklar altın kemerli başpehlivanlar yetiştirmiştir.
Hüseyin Çokal gibi altın kemerli bir başpehlivanı,
Hasan Şahin gibi Kırkpınar’da kemer takmış bir ustayı,
Mehmet Güçlü gibi Denizli’de yetişmiş altın kemerli bir değeri,
Turan Şahin gibi yıllarca er meydanlarında mücadele etmiş başpehlivanları bu şehir çıkarmıştır.
Olimpiyat Şampiyonlarımız Hasan Güngör ve Bayram Şit ustalarımız,
Öyle ki geçmiş yıllarda çevre illerin başpehlivanları, Denizli’de bu ustalarla kamp yapmaya gelirdi.
Denizli, yağlı güreşte merkez şehirlerden biriydi.
Ama bugün acı bir tabloyla karşı karşıyayız.
Bugün Denizli’de;
Başpehlivan yok
Başaltında kürsü yapacak güreşçi yok
Büyük orta, küçük orta seviyesinde Kırkpınar’da iddialı sporcu yok!
Yıllardır sadece minikler, teşvik, tozkoparan ve deste boylarında tek tük başarılarla yetinmek zorunda kalıyoruz.
Üstelik;
Merkezefendi Belediyesi,
Pamukkale Belediyesi,
Denizli Büyükşehir Belediyesi ve şehrimizde Güreş Eğitim Merkezi olmasına rağmen…
Bu soru artık yüksek sesle sorulmalıdır:
Denizli neden başpehlivan yetiştiremiyor?
SORUN NEREDE?
Sorun bu şehrin çocuklarında değil
Sorun bu şehrin potansiyelinde hiç değil.
Denizli, ata sporumuz güreşte başarılı olabilecek çocukların yığılı olduğu bir şehirdir.
Sorun; planlama, sahiplenme ve süreklilik eksikliğidir.
Yağlı güreş; sabır ister, usta-çırak ilişkisi ister, yıllar ister.
Ama biz yıllardır:
Kişilere bağlı sistemler,
Günü kurtaran çalışmalar,
“Ben bilirim” anlayışı yüzünden bu geleneği taşıyamadık.
BEN KİMİM, NE İSTİYORUM?
Ben Raşit Aysel.
Tarihi Kırkpınar Başaltı Pehlivanı,
35 yıldır bu sahaların içindeyim.
Yağlı güreşi de bilirim, minder güreşini de bilirim.
Bugüne kadar:
Kale ilçesinde Sayın Erkan Aile döneminde güreş kulübü kurduk, önümüz kesildi.
Çivril’de Sayın Gürcan Güven döneminde kulüp kurulmasına vesile olduk, bugün hâlâ ayakta.
Yıllarca kendi imkânlarımızla sporcu yetiştirdik, ama arkamızda kurum olmadığı için büyüyemedik.
Denizli Gençlik Spor İl Müdürlüğü salonunda ücretsiz güreş kursları açtık (19.00–21.00)
Ancak Güreş Eğitim Merkezi saatleri 21.00–23.00’a alınınca çocuklar katılamadı ve kursumuz kapandı.
Yani; niyet vardı, emek vardı, ama sistem izin vermedi.
TALEBİM NET VE SAMİMİDİR
Ben bu saatten sonra kimseden maaş, makam, unvan istemiyorum.
35 yıllık bilgi ve birikimimi
Yağlı güreşin ruhunu
Şampiyon yetiştirme kültürünü
ÜCRETSİZ olarak yeni nesillere aktarmak istiyorum.
Bunun için talebim şudur:
Belediyelerimizden veya ilgili kurumlardan sadece bir salon ve uygun bir güreş zemini;
Benim elimde:
Yaklaşık 500 metrekareyi dolduracak
Güreşe özel kondisyon ve kuvvet aletleri mevcuttur.
Bu salon bu sistemin parçası olan sporculara açık olsun.
Bu zeminde geleceğin başpehlivanları yetişsin.
YAĞLI GÜREŞ, SERBEST GÜREŞİN DE LOKOMOTİFİDİR!
Yağlı güreşle büyüyen çocuk;
Kuvvetli olur
Dayanıklı olur
Mindere geçtiğinde fark oluşturur.
Bu yapı, gerilemekte olan serbest güreşi de ayağa kaldıracak bir lokomotif görevi görecektir.
Yani mesele sadece yağlı güreş değil;
Denizli güreşinin tamamıdır.
SON SÖZ
Denizli bu tabloya mahkûm değildir.
Bu topraklar başpehlivan yetiştirdi, yine yetiştirir.
Yeter ki:
Samimi olalım
Kişileri değil sistemi konuşalım
Egoları değil, çocukları merkeze alalım...
Ben hazırım.
Bilgimle, tecrübemle, ekipmanımla ücretsiz hizmet vermeye hazırım.
Artık top Denizli’nin karar vericilerindedir.
RAŞİT AYSEL
Tarihi Kırkpınar Başaltı Pehlivanı
Güreş Antrenörü
BİR NOKTAYI ÖZELLİKLE BELİRTMEK İSTERİM;
Şunu da samimiyetle ifade etmek isterim:
Benim ana uzmanlık alanım yağlı güreştir. Bu işin kültürünü, sabrını, usta-çırak geleneğini ve er meydanını çok iyi bilirim.
Minder güreşi konusunda her detayı bildiğimi iddia etmiyorum. Ancak şunu çok iyi biliyorum:
Sporcu nasıl seçilir
Fizik olarak güreşe yatkın çocuk nasıl ayırt edilir
Kuvvet, denge ve dayanıklılık nasıl kazandırılır
Bir güreşçinin karakteri ve disiplini nasıl inşa edilir
Bu konularda, özellikle altyapı ve sporcu yetiştirme sürecinde minder güreşine de çok ciddi katkı sağlayabileceğime inanıyorum.
Zaten doğru sistem; “Her şeyi tek kişinin bildiği” değil, herkesin bildiğini ortaya koyduğu, birbirini tamamlayan bir ekip çalışmasıdır.
BİR HUSUSU DA SAMİMİYETLE PAYLAŞMAK İSTERİM
Hayatımı sadece güreşle değil, alın terimle kazanıyorum.
Ben aynı zamanda çelik çatı ustasıyım.
Rızkımı yıllardır emeğimle, çalışarak kazanırım.
Antrenörlüğü ve bu çağrıyı; bir beklentiyle, bir makam hesabıyla ya da bir menfaat için değil, bu spora olan vefa borcumu ödemek için yapmak istiyorum.
Güreş bana çok şey kattı.
Şimdi sıra, bildiklerimi bu şehrin çocuklarına aktarmakta.
Bu nedenle diyorum ki;
Ben bu işi işim olsun diye değil, hizmet olsun diye yapmak istiyorum.
Raşit AYSEL / Tarihi Kırkpınar Başaltı Pehlivanı & (Güreş ANTRENÖRÜ)
hayranlar
