09/01/2026
HUMANI-sta
Z początkiem nowego roku na ekrany polskich kin wszedł hiszpański film "Dźwięki miłości", który bardzo Państwu polecam. Opowiada historię zakochanej pary, która wkracza w nowy etap życia, spodziewając się dziecka. I tak możemy być świadkami całego spektrum ich emocji towarzyszących wspólnemu poszukiwaniu imienia dla maluszka, przygotowaniom do jego narodzin, samemu porodowi, jak i odkrywaniu uroków i trosk pierwszych miesięcy i lat rodzicielstwa. Z pewnością nie jest to obraz lukrowany. Wręcz przeciwnie - w zniuansowany i czuły sposób ukazuje ogrom zmian i wyzwań, jakich w obliczu rodzicielstwa doświadcza związek i każdy z partnerów z osobna. W kontekście niepełnosprawności głównej bohaterki (jej głuchoty), te zmiany i wyzwania nabierają jeszcze większego znaczenia, co twórcy filmu oddają z dużą empatią i wnikliwością.
Jest to opowieść o szeregu uniwersalnych ludzkich potrzeb i pragnień - poczucia przynależności, określenia własnej tożsamości, akceptacji, bycia rozumianym, widzianym i słyszanym. Zwraca uwagę na istotę komunikacji w budowaniu więzi (zarówno tej z dzieckiem, jak i w związku), w której środkiem wyrazu jest nie tylko język, ale też cisza, uważność czy dotyk.
Film dostarczył mi wielu wzruszeń, był ucztą dla zmysłów (na uznanie zasługują piękne obrazy i dźwięki), zachęcił do refleksji. Seans, na którym byłam, mimo pełnej kinowej sali zakończył się długą, wszechogarniającą ciszą, która w kontekście specyfiki filmu i jego przesłania, była wyjątkowo wymowna.
Agnieszka Pawłowska-Sokołowska
psycholog, psychoterapeutka