20/09/2026
HINUHUBOG ANG PANGARAP
Sa Likod ng Unang Letra
Isang titik. Isang salita. Isang pangarap.
Sa bawat unang letrang binibigkas ng isang bata, naroon ang isang g**ong tahimik na humuhubog sa pundasyon ng kanilang kinabukasan.
Sa likod ng bawat batang natututong bumasa, sumulat, at mangarap ay isang g**ong naglalaan ng oras, lakas, at higit sa lahat, puso. Isa sa mga g**ong patuloy na nagbibigay-kulay sa pagkatuto si Teacher Marlona Carano-o, isang Grade 1 teacher na buong pusong humuhubog sa mga batang nasa unang baitang sa kanilang unang hakbang sa mundo ng pagkatuto.
Sa loob ng 10 taon at 10 buwan sa serbisyo, naging saksi si Teacher Marlona sa unti-unting pagbabago ng mga batang minsang nangangapa pa lamang sa mundo ng mga titik at salita. Sa edad na 44, nananatili ang kanyang sigla at dedikasyon sa propesyong pinili niyang yakapin.
Nagsimula ang kanyang paglalakbay sa Mojon Integrated School bilang Grade 3 teacher sa loob ng isang taon. Subalit tila mas malakas ang hatak ng kanyang puso sa mga mas batang mag-aaral. Sa kalaunan, napunta siya sa Grade 1—isang antas na nangangailangan ng higit na tiyaga, malasakit, at pasensiya.
Para kay Teacher Marlona, hindi lamang basta trabaho ang pagtuturo. Isa itong bokasyon at debosyon—isang paglilingkod na may layuning higit pa sa pagtatapos ng isang aralin.
Noong bata pa siya, pangarap na niyang maging madre. Madalas din siyang sumasama sa mga madre na nagtuturo sa mga bata. Marahil, dito unti-unting nahubog ang kanyang pagnanais na maglingkod at humubog ng buhay.
Kaya nang tanungin kung bakit Grade 1 ang kanyang piniling hawakan, malinaw ang sagot niya.
“Pinili ko ang Grade 1 dahil gusto ko ako ang magsisimula mula sa pagbasa hanggang sa kanilang ugali.”
Hindi lamang pagbasa at pagsulat ang nais niyang ituro. Nais niyang maging bahagi ng pundasyong magpapanday sa pagkatao ng isang bata.
Para sa kanya, ang isang batang pumapasok sa paaralan na hindi pa marunong bumasa ay parang blangkong pahina. Sa kamay ng isang g**ong may tiyaga at malasakit, unti-unti itong napupuno ng mga salita, pangarap, at posibilidad.
At sa mahabang panahong ginugol niya sa pagtuturo, may tanong na tila hindi na kailangang pag-isipan nang matagal: Nagsisi ba siya sa pagpili ng propesyon?
“Wala,” ang malinaw niyang tugon.
Para kay Teacher Marlona, sapat na ang pananalig sa Diyos at ang paghahanap sa bagay na tunay na nais ng puso upang hindi pagsisihan ang isang piniling landas. Ang pagiging g**o, aniya, ay hindi lamang isang propesyon kung hindi isang debosyon—isang buong pusong paglalaan ng sarili sa kapakanan ng mga mag-aaral.
Ngunit sa likod ng bawat tagumpay ay may mga hamong kailangang harapin. Hindi laging madali ang paghawak sa mga batang nagsisimula pa lamang matuto. May mga batang makulit, may mga batang nangangailangan ng dagdag na atensiyon, at may mga batang nangangailangan ng mas mahabang pasensiya.
Gayunman, dito rin niya natatagpuan ang isa sa pinakamalaking kasiyahan ng pagiging g**o.
“Masaya ako lalo na kung ang batang iyon ay pasaway tapos naging isang mabuting bata.”
Para sa kanya, higit pa sa grado o anumang pagkilala ang tunay na tagumpay ng isang g**o. Ito ay makikita sa pagbabagong nagaganap sa kanyang mga mag-aaral—mula sa batang hindi pa marunong bumasa tungo sa batang kaya nang bumuo ng mga salita; mula sa batang pasaway tungo sa batang natututong sumunod at maging mabuti.
Sa bawat titik na nababasa ng kanyang mga mag-aaral, tila isang maliit na pangarap ang natutupad.
At para sa mga kabataang nangangarap ding maging g**o, simple ngunit makahulugan ang kanyang payo:
“Dapat ninyong itatak sa inyong sarili na siguraduhin ninyo ang inyong gustong kunin paglaki ninyo. Kung gusto ninyong maging g**o, mag-aral kayo nang mabuti at magpakabait kayo.”
Sa huli, isang maikling mensahe ang nais niyang ipaabot sa mga kapwa g**o at sa mga susunod na tatahak sa propesyong ito:
“Love your work and be patient.”
Sapagkat ang pagtuturo ay hindi lamang tungkol sa mga araling kailangang ituro at mga pahinang kailangang tapusin. Ito ay tungkol sa mga batang kailangang gabayan, mga pusong kailangang hubugin, at mga pangarap na kailangang alagaan.
Sa bawat araw na humaharap si Teacher Marlona sa kanyang mga batang mag-aaral, hindi lamang siya nagtuturo ng pagbasa at pagsulat. Nagtatanim siya ng pundasyon—isang pundasyong maaaring maging simula ng isang mas malaking pangarap.
Dahil sa mundo ng edukasyon, may mga g**ong nagtuturo ng aralin.
Ngunit may mga g**ong nagtuturo ng buhay.
At si Teacher Marlona Carano-o ay isa sa kanila.
Sa pagdiriwang ng National Teachers’ Month, higit na binibigyang-halaga ang mga g**ong araw-araw na nagsisilbing gabay, tagapagturo, at katuwang ng mga mag-aaral sa pag-abot ng kanilang mga pangarap.
Maligayang National Teachers’ Month sa lahat ng g**o—lalo na sa mga g**ong, tulad ni Teacher Marlona, ay hindi lamang nagtuturo ng aralin kung hindi humuhubog ng buhay.
✍️ Jason Sevilleno
📷 Liara Jane Lucenecio