Gündem

31/12/2025

Karım ve ben doktoruz. Bir hayat kurtardığımız 12 saatlik bir ameliyattan daha yeni çıktık. Uzun bir geceydi ama birçok aileye yardım etmekten çok mutluyuz. Hediye istemiyoruz, sadece bir teşekkür bizi çok mutlu eder.

31/12/2025

30/12/2025

Doktorlar pancar yemenin sebep olduğunu ortaya koyuyor... 1. yoruma bakın.👇💬

30/12/2025

Bu fotoğraf çekildiğinde yanımda oturan kadın ablamdı. Kolunu bacağımın üstüne atmıştı ama ikimiz de rahat değildik. Gülümsüyormuş gibi duruyoruz, ama içimizde gülümseyecek bir şey yoktu.

O gün bana “Gel, bir fotoğraf çekilelim” dedi. İstememiştim. Fotoğraf dediğin şey kalır. İnsan geçer, acı geçmez. Ama onu kıramadım. Her zamanki gibi.

Ben soldayım. Gözlerim karşıya bakıyor ama gördüğüm şey duvar değil. Yıllar öncesi. Annemin toprağa verildiği gün. Babamın sessizleştiği zaman. Evimizin birden nasıl boşaldığı.

Ablam sağımda oturuyor. Güçlü görünür hep. Ama o da benim gibi yoruldu. Bunu kimse bilmez. Ben bilirim. Geceleri nasıl nefesini tutarak ağladığını, sabaha karşı sessizce kalkıp abdest aldığını.

O gün konuşmadık. Konuşacak gücümüz yoktu. Sadece yan yana oturduk. Omzu omzumda, yükü yükümde.

Fotoğraf çekildi. Haftalar sonra torunlar getirdi. Gülüyorlardı. Ben de gülümsedim. Elime aldım.

Önce bize baktım. Sonra dikkatlice arkaya.

Bir anda nefesim kesildi.

Arkamızda görünen şeyi fark ettiğim an,
aklımı kaçıracak gibi oldum. Detaylar yorumda

30/12/2025

Uzun Süreli Kesinti İlçeleri ve Saatleri Belli Oldu... Devamı yorumda 👇👇

30/12/2025

Bu yaşın üzerindeki vatandaşlara kötü haber.. >>

AYRINTILAR 👉 İLK YO.RUIMDA 👇

30/12/2025

37 yaşındayım. İnsanın dünyası bir saniyede kararabiliyormuş, ben bunu geçen yıl o acı fren sesiyle öğrendim. Eşim Selim’i korkunç bir trafik kazasında kaybettim. Bizim için, çocuklarımızın geleceği için ek mesai yaptığı o yorgun gecelerden birinde... Bir daha eve asla dönmedi. Geriye sadece darmadağın olmuş bir hayat ve anılarla dolu ama bakımsızlıktan dökülen bir ev kaldı.

Duvarlardan dökülen boyalar, Selim’in tamir etmeye niyetlendiği ama yarım kalan prizler, rutubet kokan bir salon... Çocuklarım için ayakta durmak zorundaydım: Melis (12), Arda (10) ve minik Zeynep (6).

İki işte birden çalıştım. Sabahları bir ofiste, akşamları ise paketlemede... Borçları ödemek ve çocuklara "normal" bir hayat sunmak için kendimi unuttum. Ama yorgunluk ve uykusuzluk kalbimi tüketti. Gözlerimi hastane odasında açtığımda, yanımda kayınvalidem Nuran Hanım vardı.

"Onlara Kim Bakacak Elif?!"
Nuran Hanım her zamanki dik duruşuyla yatağımın başında dikiliyordu ama sesi bu sefer titriyordu:

"Kendini öldürmeye mi niyetlisin? Eğer sen de gidersen, o üç yavruya kim annelik edecek? Doktor ara vermen gerektiğini söylüyor. Şimdi itiraz istemiyorum!"

Bana bir zarf uzattı. İçinde üç haftalık bir termal kaplıca tatili için biletler ve bir miktar para vardı. "Çocuklar bana emanet, sen sadece dinleneceksin," dedi. Çocuklarımın geleceği için o zarfı kabul ettim.

Üç hafta... Sessiz sabahlar, sıcak şifalı sular ve nihayet deliksiz bir uyku. Nuran Hanım'ı her aradığımda, "Her şey yolunda, sakın dönmeyi erken düşünme, evi merak etme," diyordu. Sesindeki bir şeyler farklıydı ama dinlenmenin verdiği huzurla sorgulamadım.

Dönüş günü geldiğinde, kalbim heyecanla çarparak sokağımıza girdim. Ama taksiden indiğimde donakaldım. Bizim o boyası dökük, pencereleri rüzgarda gıcırdayan hüzünlü evimiz gitmişti. Onun yerine pırıl pırıl boyanmış, bahçesindeki çiçekleri coşmuş, ışıkları neşeyle yanan muazzam bir yuva duruyordu.

Titreyen ellerimle anahtarı çevirdim. İçeri girdiğim anda, evin içini kaplayan o koku beni olduğum yere çiviledi: Selim’in her zaman kullandığı, o çok sevdiğim odunsu parfümün kokusu...

Salona doğru bir adım attım. Her şey değişmişti; Selim’in hep hayal ettiği o kütüphane kurulmuş, en sevdiği koltuk başköşeye yerleştirilmişti. Nuran Hanım, mutfaktan elinde taze demlenmiş bir çay tepsisiyle çıktı. Gözleri dolmuştu ama gülümsüyordu.

Tam "Neler oluyor?" diyecekken, mutfaktan gelen o sesi duydum. Selim’in sadece benim duyabileceğim o alçak, yumuşak tonuyla söylediği o cümle:

"Çocuklar uyudu mu canım?"

"NU-RAN ANNE?!" diyebildim sadece.

Gördüğüm şey, mantığımın kabul edebileceği bir şey değildi. Kazadan sonra tabutu açtırmamışlardı, "Yüzü çok kötü" demişlerdi... Yoksa? Gözlerim karardı, dizlerimin bağı çözüldü ve zemin ayaklarımın altından kaydı. Karanlığa gömülmeden önce gördüğüm son şey, Selim'e tıpatıp benzeyen o gölgenin bana doğru koştuğuydu..😲😱 Devamı ilk yoorumda 👇👇

30/12/2025

Babası Oğluna Ders Vermek İstedi Köyden Bir Kızla Evlendirmek İstedi Ama Ummadığı Şey Başına Geldi - Şehirde herkes onu “şanslı çocuk” diye tanıyordu.
Milyonluk arabalar, pahalı davetler, sınırsız para… Ama babası için durum bambaşkaydı.

Oğlu her skandaldan sonra yine kurtarılıyor, her hatanın üstü parayla örtülüyordu. O akşam baba, ofisinin penceresinden şehre bakarken kararını verdi.
Bu böyle devam edemezdi.

— Artık yeter, dedi sert bir sesle.
— Seni her düştüğün yerden kaldırmaktan bıktım.

Oğlu koltuğa yayılmıştı. Elinde telefon, yüzünde umursamaz bir ifade vardı. Üzerindeki pahalı takım elbise ve bileğindeki lüks saat, onun için her şeyin hâlâ kontrol altında olduğunu gösteriyordu.

— Ne oldu baba? Yine bir şey mi çıktı? dedi gülerek.
— Merak etme, hallederiz.

Baba yavaşça yaklaştı.

— Sorun da bu zaten, dedi sakin ama kararlı bir tonla.
— Hep ben hallettim. Ama artık olmayacak.

Oğul başını kaldırdı.

— Ne demek bu?

— Ya hayatını düzene sokarsın, dedi baba,
— ya da bugüne kadar sana verdiğim her şeyi geri alırım.

Oğul alaycı bir şekilde güldü.

— Beni mirastan mı atacaksın yani?

— Gerekirse evet, diye cevap verdi baba.
— Üstelik sana bir şartım var.

Odanın havası bir anda değişti.

— Köyden, sıradan bir kızla evleneceksin.
— Parası yok, çevresi yok, lüks hayatla ilgisi yok.
— Bunu kabul etmezsen, bu evden ve bu hayattan çıkıp gidersin.

Oğlunun yüzündeki gülümseme dondu.

— Şaka yapıyorsun…

— Hayır, dedi baba net bir şekilde.
— Ve bunun geçici olduğunu da sanma.

Bir hafta sonra oğul, hiçbir şeye sahip değildi.
Kartlar iptal edilmişti.
Arabası alınmıştı.
Telefonu, saatleri, takımları… hepsi gitmişti.

Bir köye götürüldü ve sade bir sütçü kızla tanıştırıldı.
Gösterişsiz, makyajsız, sessiz bir kızdı. Üzerinde basit bir elbise vardı.

Baba emindi:
“En fazla birkaç gün dayanır.”
“Aşağılanmış hâlde geri döner.”

Ama üç ay sonra, köye yaptığı ziyarette gördükleri onu kelimenin tam anlamıyla şok etti… 😨😱

👉 Hikayenin ayrıntıları ılk yorumda

30/12/2025

Ali ile 13 yıllık evliliğimizi iki yıl önce noktaladık. İki çocuğumuz, paylaştığımız onca anı ve her şeye rağmen korumayı başardığımız "medeni eski eşler" imajımız vardı. Boşanmış olsak da çocuklarımız için bir araya gelmeyi, bayramlarda veya özel günlerde birer kahve içip dertleşmeyi becerebilen o örnek çiftlerdendik.

Dün akşam büyük kızımız Damla’nın doğum günüydü. Ali, yaklaşık dört aydır Selin adında bir kadınla birlikteydi. Çocuklarımıza karşı her zaman şeffaf olduğumuz için Selin’den haberdardım. Ali, kutlama yemeğine Selin’i de getirip getiremeyeceğini sorduğunda içimde bir yerlerde ufak bir sızı hissetsem de, "Tabii ki, artık hayatının bir parçasıysa tanışmamızda fayda var," diyerek kabul ettim.

Kadıköy’de şirin bir aile restoranında toplandık. Selin, beklediğimden çok daha sıcakkanlı, hatta biraz fazla cana yakın bir kadındı. Sürekli gözlerimin içine bakıyor, ne kadar iyi bir anne olduğumdan bahsediyor, adeta kendini sevdirmek için çabalıyordu. Ancak gecenin ilerleyen saatlerinde hava değişmeye başladı.

Pastalar kesildikten sonra Damla çantasından bir zarf çıkarıp bana uzattı. "İyi ki doğdun anneciğim," dedi. Masada bir sessizlik oldu. Benim doğum günüm aylar önce geçmişti; ne Mart’taydık ne de bir kutlama havası vardı. Zarfa dokunduğum an Selin’in yüzündeki o samimi ifadenin yerini derin bir huzursuzluğa, hatta bir korkuya bıraktığını fark ettim. Bakışlarını benden kaçırıp titreyen elleriyle su bardağına uzandı.

Eve döndüğümde kafamdaki soru işaretleriyle boğuşurken telefonuma bir bildirim düştü. Kayıtlı olmayan bir numaradan gelen tek bir cümlelik bir WhatsApp mesajıydı bu. Profil fotoğrafına baktığımda Selin’in o tedirgin yüzüyle karşılaştım.

Mesajda yazanları okuduğumda ise kanım dondu. Selin bana sadece tek bir soru sormuştu; ama bu soru, Ali ile geçirdiğim 13 yılı, boşanma sebebimizi ve hatta Selin’in o akşam neden orada olduğunu tamamen sorgulamama neden olacaktı…😱 Detaylar yorumda 👇

30/12/2025

Doktorlar yatmadan önce muz yemenin... De'taylar 1. yoorumda 👀👇

30/12/2025

"Oğluma ev aldım ama meğer başımıza dert almışım..."
Eşim Levent’le yıllarca çalışıp çabaladık, oğlumuz Serkan Ankara’da üniversiteyi bitirip işe girince ona Çankaya’da huzurlu bir ev aldık. 3+1, bahçeli, sıcak bir yuva... Tapusu bizdeydi ama Serkan orada kendi düzenini kursun istedik. Her şey mükemmel gidiyordu, ta ki hayatına Melis girene kadar.

Melis’in lüks tutkusu ve gösteriş merakı daha ilk günden bizi huzursuz etmişti ama asıl bomba nişan yemeğinde patladı. Melis’in annesi Gönül Hanım, daha kapıdan girer girmez evi küçümsemeye başladı:

"Burada mı yaşayacaklar? Burası bekâr evi gibi, benim kızım buna layık değil!"

Bununla da kalmadı, asıl niyetini masada açık açık söyledi: "Bu evi satın, İncek'ten lüks bir siteye geçsinler ama tapuyu da çocukların üzerine yapın!"

O an eşim Levent ile göz göze geldik. Serkan sustu, Melis annesinin ağzının içine baktı. Gönül Hanım’ın derdinin yuva kurmak değil, bizim yılların birikimi olan tapunun üzerine konmak olduğu belliydi.

O gece kimsenin beklemediği bir karar aldık. Öyle bir hamle yaptık ki, hem dünürümüzün hem de müstakbel gelinimizin maskesi saniyeler içinde düştü. Serkan ise hayatının en büyük şokuyla karşı karşıya kaldı...😱😲 Devamı ilk yoorumda 👇👇