It's me La Llena

28/10/2025

27/10/2025

Mahirap sagutin ‘yan.
Kasi minsan, mahal mo na, pero hindi ka pa handa.
At minsan, handa ka na, pero hindi pa siya sigurado.
Kaya bago niyo piliin ang “pagsasama,” tanungin niyo muna:
Pag sinubok ba tayo ng problema, kaya pa rin ba nating piliin ang isa’t isa?

Kung live in, oo, makikilala mo siya nang mas totoo.
Makikita mo kung paano siya kapag pagod, kung paano siya tumahimik kapag may iniisip, kung gaano siya katotoo kapag wala nang filter.
Makikita mo kung paano siya magbago pag nag-aaway kayo,
kung paano siya magmahal kapag hindi mo na siya sinusuyo,
at kung gaano siya kahalaga sa mga simpleng araw na akala mo ordinaryo lang.

Doon mo marerealize na hindi lang pala “mahal kita” ang puhunan sa relasyon.
Kailangan mo rin ng pasensya, disiplina, at pag-unawa — araw-araw.
Kasi pag live in, mas lalabas ang totoo — hindi lang kung sino siya, kundi kung sino ka rin.

Pero kung “’wag muna,” hindi ibig sabihin takot kang sumama.
Ibig sabihin, marunong kang maghintay.
Marunong kang maghanda, mag-ipon, at magpatatag muna bago pumasok sa buhay na hindi biro.
Kasi ang pagsasama, hindi lang tungkol sa kung kaya mong makitulog sa iisang k**a,
kundi kung kaya mong sabayan ang ugali, galit, at tahimik na gabi na walang kasiguraduhan.

Ang live in, oo, magtuturo sa’yo ng realidad —
pero hindi garantiya ng kasal.
At ang kasal, hindi rin garantiya ng habangbuhay.
Kasi kahit magkasama na kayo sa iisang bubong,
kung wala namang respeto, tiwala, at paninindigan —
walang saysay ang lahat.

Kaya kung tatanungin mo, live in o ‘wag muna?
Ang sagot: depende sa dahilan.
Kung magli-live in lang para “subukan kung kaya,” huwag muna.
Pero kung magsasama kayo dahil pareho kayong handang harapin ang totoo — hindi lang yung saya, kundi pati ‘yung hirap —
baka oras na.

Dahil ang tunay na pagsasama,
hindi sinusubukan para lang makita kung tatagal,
pinipili ‘yon araw-araw kahit minsan gusto mo nang sumuko.

Kasi ang pag-ibig, hindi nasusukat sa kung ilang beses mong sinabing “I love you,”
kundi sa kung ilang beses mong pinili pa rin — kahit mahirap, kahit tahimik, kahit pagod na.

27/10/2025

Let’s be real — hindi lang kami basta nag-a-assume, marunong lang talaga kaming magbasa ng tao.
Habang kayo, mga lalaki, busy pa sa pag-intindi kung ano’ng nangyayari, kami — tapos na.
Alam na namin kung anong dahilan, kung sino ang may kasalanan, at kung saan patungo ang lahat.

Tama kaming mga babae palagi dahil hindi lang kami nakikinig — nakikiramdam kami.
Kahit hindi mo sabihin, ramdam namin.
Kahit “okay lang” pa ang sagot mo, alam naming may mali.
May sixth sense kami pagdating sa emosyon, at oo — minsan nakakainis, pero kadalasan, kami talaga yung tama.

At huwag mong sabihing drama lang ‘to, kasi ‘yung tinatawag n’yong “drama,”
‘yun yung malalim na sensitivity na kayang basahin ang tahimik mong galit, ang pilit mong ngiti, at ang bigat ng hindi mo sinasabi.
Habang kayong mga lalaki nagde-deny pa, kami — sure na.
Hindi kami nagpapakahirap magpaliwanag, kasi alam naming sa dulo, mapapatunayan din namin na tama kami.

Hindi kami laging nag-aaway para lang manalo.
Ginagawa namin ‘yon kasi gusto naming ipaglaban kung ano ang totoo, at kung ano ang nararamdaman namin.
At kung minsan nagmumukha kaming matigas, mayabang, o sobrang tiwala sa sarili —
eh kasi alam namin kung gaano kami totoo.

Tama kaming mga babae palagi, hindi dahil perfect kami —
kundi dahil kapag nagmamahal kami, we give everything.
Heart, mind, soul — lahat nakataya.
Kaya kapag may mali, unang-unang nararamdaman namin ‘yon.
Hindi kami manghuhula — we just know.

So kung may babae mang pinaninindigan ang “tama ako,”
hayaan mo siya.
Hindi siya nagyayabang — inaalala ka lang niya nang mas malalim kaysa sa pagkakaintindi mo.

Kaya sa susunod na sabihin mong “ang hirap niyong intindihin,”
isipin mo muna kung gaano kahirap maging babae na laging inuuna ang nararamdaman ng iba bago ang sarili.
Hindi kami lagi gustong manalo — gusto lang naming maramdaman na may nakakaintindi rin sa lalim namin.

Kasi oo, tama kaming mga babae palagi.
Hindi dahil gusto naming kontrolin ang mundo,
kundi dahil ramdam namin ‘to — bawat tahimik mong sulyap, bawat pagbabago sa tono, bawat bagay na hindi mo sinasabi.
At sa panahon ngayon, kung ang pagiging totoo at maramdamin ay “kayabangan,”
edi sige — mayabang na kung mayabang. At least, totoo.

27/10/2025

Hindi masama makinig sa payo ng iba.
Kasi minsan, sa gitna ng mga problema, may mga tao talagang makakapagsabi ng tamang salita — ‘yung simpleng payo pero tumatama sa puso, nakakatulong para makabangon ka.
Pero tandaan mo: hindi lahat ng payo ay para sa’yo.

May mga payo na galing sa tunay na malasakit, pero may mga payo rin na galing sa insecurity, inggit, o gusto lang manghimasok.
Minsan, may mga taong magmamagaling — sasabihin nila kung ano ang “tama” ayon sa kanila, pero hindi naman nila alam kung ano talaga ang pinagdadaanan mo.
Hindi nila alam kung gaano kabigat ang bigat na dinadala mo, kung ilang beses ka nang bumagsak at bumangon.

Kaya dapat marunong kang mag-filter.
Pakinggan mo lahat, pero huwag mong paniwalaan lahat.
Piliin mo lang yung mga payong nagbibigay linaw, hindi yung nagdudulot ng pagkalito.
Piliin mo yung nagtuturo sa’yo maging mas malakas, hindi yung nagpapa-feel sa’yo na mahina.
At ‘pag naramdaman mong walang kwenta, walang laman, o hindi makakatulong sa’yo — bitawan mo.
Hindi mo kailangang sundin ang payong babasag sa sarili mong tiwala.

Ang tunay na matatag na tao, marunong makinig pero mas marunong pumili.
Kasi sa huli, ikaw pa rin ang may hawak ng direksyon ng buhay mo.
Makinig ka, pero huwag mong hayaang iba ang magdikta kung saan ka tutungo.
Ang payo ay gabay lang —
pero ang desisyon, nasa’yo.

Kaya tumayo ka nang may lakas, may tiwala, at may boses.
Makinig, oo.
Pero ikaw pa rin ang mas nakakakilala sa sarili mo.
At sa mundong puno ng ingay, ‘yung marunong pumili ng tamang payo — siya ang tunay na matalino at matatag.

26/10/2025

Nakakatawa sa umpisa — kasi sweet, respectful, family-oriented.
Pero habang tumatagal, doon mo na makikita ‘yung totoo.
Hindi pala “family man,” kundi mama’s boy.

Yung tipong bawat kilos, kailangan may basbas ni mama.
Hindi makapagdesisyon nang mag-isa —
kung anong bibilhin, kung saan titira,
kung anong ulam, kung magkano ang ipapadala —
lahat, may tanong muna: “Anong sabi ni mama?”

At kapag nag-away kayo, imbes na ayusin n’yong dalawa,
si mama agad ang takbuhan.
Hindi para magtanong ng payo, kundi para magsumbong.
Kaya tuloy, bago ka pa makapagpaliwanag,
nakapagdesisyon na si mama kung sino ang tama at mali.
At syempre, ang anak niya lagi ang tama.

Tapos ‘yung mama niya?
Hindi marunong lumugar.
Laging nakikialam, laging may sinasabi.
Akala mo siya pa rin ang asawa —
nagdidikta kung paano mo dapat alagaan, pakisamahan, o kausapin ang “baby boy” niya.
Ang mas masakit, si asawa mismo ang nagbibigay ng karapatan sa ganun.
Kasi takot siyang hindi makuha ang loob ng nanay niya.

Hindi niya alam, habang pinoprotektahan niya si mama,
unti-unti niyang sinasaktan ang babaeng pinakasalan niya.
Yung babaeng pinangakuan niya ng “kami na laban sa mundo,”
pero sa bandang huli, naging “kami ni mama laban sayo.”

Nakakainis, kasi hindi mo alam kung paano ka lalaban.
Kapag nanahimik ka, parang tanga.
Kapag nagsalita ka, masama ka.
Kapag umalis ka, ikaw ang walang respeto.
Pero hanggang kailan mo titiisin na pangatlo ka sa relasyon na dapat dalawa lang?

Ang pagiging mabuting anak ay hindi kasalanan,
pero kapag asawa ka na, dapat marunong kang mamuno.
Hindi pwedeng habang buhay kang utusan, takot, at sunod kay mama.
Kasi tandaan mo — asawa ka na, hindi na anak na pinalaki.
At kung hindi mo kayang pumili,
baka oras na para ang asawa mo ang mamili — sarili niya, o ikaw na hindi marunong lumaya.

25/10/2025

1. Mahilig manghimasok sa buhay ng iba

Ito yung mga k**ag-anak na parang walang sariling buhay, kaya sa’yo nila dinidirekta ang atensyon nila. Laging may tanong na hindi dapat tinatanong — “Bakit yan ang napili mong partner?” “Kailan ka mag-aasawa?” “Bakit di ka pa nagkaka-anak?” Minsan nag-a-advise kahit hindi mo hiningi, tapos pag di mo sinunod, sila pa ang magtatampo. Sasabihin pa nilang “concern lang kami” — pero sa totoo lang, gusto lang nilang makialam.

2. Marites o chismoso’t chismosa

Walang lihim sa ganitong k**ag-anak. Konting issue lang, buong barangay na agad ang nakakaalam. Madalas pa, may dagdag-bawas para lang mas “juicy” ang kwento. Hindi marunong magtago ng tiwala, at walang pakialam kung masisira ang reputasyon mo. Ang masakit, nagtatago pa sa “concerned lang ako,” pero halatang enjoy sa tsismis.

3. Laging may hinihingi o umaasa

Kapag medyo gumanda ang buhay mo, bigla silang nagiging “close.” Kapag di mo nabigyan, madamot ka raw o mayabang. Wala namang masama sa pagtulong, pero mali yung inaasahan kang obligadong magbigay. Ang masakit, minsan kahit may trabaho na sila, gusto pa rin ikaw ang laging nagbibigay.

4. Mahilig mangkumpara

Lagi kang may kakumpetensiya — “Si ganito may bahay na, ikaw kailan?” Hindi nila alam na iba-iba ang takbo ng buhay ng bawat isa. Imbes na ma-inspire ka, mas nakakaramdam ka pa ng insecurity. Hindi nila maintindihan na ang tagumpay, hindi nasusukat sa kung sino ang nauna.

5. Plastic o mabait lang pag may kailangan

Kapag may okasyon, todo puri. Pero sa likod mo, puro paninira. Kapag may kailangan, biglang sweet at “pamilya tayo,” pero pag ikaw ang nangangailangan, biglang “busy.” Mahirap makisalamuha sa ganitong tao kasi hindi mo alam kung totoo ba silang mabait o ginagamit ka lang.

6. Mapanghusga

Hindi pa nga alam ang buong kwento, may hatol na agad. “Kasalanan mo yan,” “Kung nagsipag ka lang sana.” Lahat may komento kahit hindi sila ang nasa sitwasyon mo. Ang hirap kasi gusto lang nilang manita, hindi umintindi.

7. Manipulative

Gagamitin ang salitang “pamilya tayo” para makuha ang gusto nila. Magpapaawa o magpapaguilty para sumunod ka. Gagamitin pa ang “utang na loob” bilang panangga sa mali nilang ginagawa. Pero tandaan, ang pagmamalasakit ay hindi dapat pinipilit, at ang kabutihan ay hindi dapat ginagawang utang.

8. Hindi marunong rumespeto sa boundaries

Ayaw nilang tanggapin na may sarili kang buhay. Gusto nilang pakialaman kung sino dapat ang kaibigan mo, kung magkano sweldo mo, o bakit ganyan diskarte mo. Pag nagsimula kang maglagay ng limitasyon, ikaw pa ang suplado o bastos. Pero sa totoo lang, marunong ka lang magprotekta ng sarili mong peace.

9. Pa-victim lagi

Kapag pinagsabihan mo, biglang sila ang kawawa. Laging drama — “ako na naman masama,” kahit sila ang mali. Ginagawa nila ‘to para ikaw ang lumabas na kontrabida. Hindi sila marunong umamin sa pagkak**ali, kasi sa isip nila, sila ang biktima sa lahat.

10. Mahilig manira o maghasik ng intriga

Tahimik sa harap mo, pero aktibo sa likod mo. Gustong mag-away-away ang magkak**ag-anak para lang sila ang sentro ng usapan. Ginagawa nila ito dahil insecure sila o gusto lang ng gulo. Pero sila rin ang dahilan kung bakit nagkakahiwalay at nagkakasiraan ang pamilya.

Sa totoo lang, walang perpektong pamilya. Pero hindi rin tama na tiisin natin ang mga k**ag-anak na paulit-ulit tayong sinasaktan o nilalason ang isipan natin. “Pamilya” ang tawag, pero kung puro panghuhusga, pakikialam, at paninira lang ang ibinibigay nila, hindi ‘yan pagmamahal — kundi lason na unti-unting kumikitil sa kapayapaan mo.
Minsan, ang pinak**agandang gawin ay lumayo nang tahimik — hindi dahil wala kang respeto, kundi dahil gusto mong mapanatili ang respeto sa sarili mo.

22/10/2025

"Para sa mga Kaibigang Plastic" 😌
Para sa mga kaibigang magaling lang kapag kaharap ka — ‘yung todo papuri, todo ngiti, at todo lambing kapag magkasama kayo. Pero pag wala ka na, sila rin pala ‘yung unang nagkukuwento ng mga bagay na hindi naman totoo. 😔

Ang sakit no? Akala mo totoo, akala mo may malasakit, pero yun pala, pakitang-tao lang lahat. Ang mas masakit pa, minsan galing pa sa mga taong tinuring mong parang pamilya — yung pinagkakatiwalaan mo ng sikreto, ng kwento, ng problema mo. Pero nung sila na ang may kasalanan, ikaw pa ‘yung pinalabas na masama.

Pero sige lang. Hindi ko na kayo kailangang siraan pabalik. Hindi ko na kailangang ipaliwanag ang sarili ko sa mga taong sanay lang makinig sa chismis. Kasi sa totoo lang, hindi ko na kailangang patunayan ang kabutihan ko sa mga taong marurumi ang isip.

Ngayon, mas pinipili ko na ‘yung tahimik pero totoo.
‘Yung hindi kailangan magpanggap para lang magustuhan.
‘Yung marunong sumuporta kahit hindi nakikita ng iba.

Kaya sa mga plastic na kaibigan, maraming salamat.
Dahil sa inyo, natutunan kong pahalagahan ‘yung iilan na totoo, at bitawan ‘yung marami pero peke.
Hindi ko man kayo kamuhian, pero hindi na rin ako babalik sa kung saan ako niloko at siniraan.

Minsan kasi, hindi na worth it ipaglaban ‘yung pagkakaibigan na matagal nang peke.
Mas mabuting mag-isa, kaysa may mga taong kasama pero puro likod mo naman ang tinitira. 💯

22/10/2025

Mahal kita kahit na topakin ka.
Kahit na may araw na ang hirap mong intindihin at parang gusto ko nang sumuko.
Kahit na madaldal ka at minsan paulit-ulit ang kwento mo, pinapakinggan ko pa rin — kasi gusto kong marinig boses mo.
Mahal kita kahit na minsan napaka-moody mo, isang oras okay ka, tapos biglang hindi na.

Mahal kita kahit na lagi kang late magreply, pero online naman pala.
Kahit na minsan ang dami mong reklamo, pero sa huli, ikaw pa rin ang unang magso-sorry.
Mahal kita kahit na ang hirap mong kausap pag nag-aaway tayo, kasi lagi kang gusto mo tama ka.
Pero alam mo, kahit gano’n, hindi ko kayang magtagal na hindi kita kinakausap.

Mahal kita kahit na minsan nakakapagod, kasi sa bawat gulo, ikaw pa rin ‘yung gusto kong kasama sa kalmado.
Kahit na may mga araw na gusto kitang iwasan, sa huli, ikaw pa rin ang gusto kong puntahan.
Mahal kita kahit na ang dami kong pwedeng piliin, kasi sa totoo lang, ikaw pa rin ‘yung gusto kong piliin — araw-araw, paulit-ulit.

Hindi man tayo perpekto, pero sa lahat ng ingay, tampuhan, at selosan, ikaw ‘yung tahanan kong hindi ko kayang iwan.
Kaya kahit na minsan nakakainis ka, mahal pa rin kita… kasi totoo. 💞

22/10/2025

Maliit man o malaki blessing padin yan ❤️