05/06/2025
Binilhan ko si Saph ng regalo.
Si Saph—hindi siya mapili, hindi siya demanding, at ni minsan, hindi siya nanghingi. (Hindi tulad ng kapatid niyang si Seth na may pa-wishlist pa! 😂)
Tahimik lang siya, pero mararamdaman mo—sa mga simpleng tingin, sa maliliit na kilos—na gusto rin niyang makatanggap. Hindi dahil materialistic siya, kundi dahil napakasimple ng kaligayahan niya.
Matagal na niyang nasasabi sa akin na gusto niya ng “Kuromi.” Hindi siya nagpilit. Hindi siya umasa. Basta binabanggit lang niya paminsan-minsan, para bang pangarap na hindi niya rin naman hinihintay.
Noong mga panahong iyon, wala pa akong extra. At nang nagkaroon na ako, hindi na ako nagdalawang-isip na pagbilhan siya.
Kasi mahal na mahal ko si Saph.
At bilang Tito, isa lang ang hiling ko: na sa simpleng regalong ito, maramdaman niyang pinapakinggan siya, iniintindi siya, at higit sa lahat—mahal na mahal siya.
Dahil minsan, ang regalo ay hindi lang bagay. Ito ay paraan para sabihing: “Mahal kita, nakikinig ako, at hindi kita nakakalimutan.”
