Gravity Publication

29/12/2025

ਕੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਆਵਾਂ ?ਨਹੀਂ; ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਬਰਬਾਦ ਹੈ...

29/12/2025

ਹਾਲੇ ਕੁਝ ਹੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਪਹਿਲਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਾਰ ਖਰੀਦੀ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤਾਬ ਮੈਂ ਛੇ ਕ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਗਹਿਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪੈਸੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਤਾਂ ਡੇਢ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਪੈਸੇ ਖਤਮ ਹੋਏ ਤਾਂ ਵੀ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਨਾ ਕਿਹਾ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਉਸਨੇ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ। ਬਿਨਾ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੰਜ ਪੰਜ ਸੌ ਕਾਗ਼ਜ਼ਾਂ ਦਾ ਬੰਡਲ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਇਆ ਪਰ ਮੈਂ ਓਹਨਾ ਕਾਗ਼ਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਵੀ ਓਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਕਿਤਾਬ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਤੱਕ ਭੇਜਣ ਦਾ ਹਰ ਮੁਮਕਿਨ ਬੰਦੋਬਸਤ ਕੀਤਾ। " ਇਹ ਤੱਕ ਵੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕਿਤਾਬ ਖਤਮ ਹੋਈ ਕੋਲ ਏਨੇ ਕ ਪੈਸੇ ਬਚੇ ਸੀ, ਕਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਨੂੰ ਅੱਧਾ ਹੀ ਖਰੜਾ ਭੇਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਲਗਤਾਰ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹਾ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਅਠਾਰ੍ਹਾਂ ਮਹੀਨੇ ਬੰਦ ਹੋਕੇ ਲਿਖੀ ਕਿਤਾਬ ਸੀ...

28/12/2025

ਤੇਰਾ ਹਾਸਾ ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਬਸੰਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫੁੱਲ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਖਿੜ ਪਏ ਹੋਣ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਵਾਂਙ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਅਤੇ ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤਕ ਸੁਣਦੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹਾਂ

ਤੇਰੀ ਛੋਹ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ ਦੇ ਬੁੱਲੇ ਨੇ ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਵਿਚ ਖੁਭ ਗਿਆ ਹੋਵੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਹੋਵਾਂ-ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਖੰਭ ਮਿਲ ਗਏ ਹੋਣ ਜਦੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਡੂੰਘੀ ਖਾਈ ਵਿਚ ਡਿਗ ਰਹੀ ਹੋਵਾਂ...

24/12/2025

“ਜੇ ਉਸ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਦਿਨ ਆਰਾਮ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਢੰਗ-ਸਿਰ ਦੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਵਕਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਦਿਨ ਉਸਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੇ ਹੋਈਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁਜ਼ਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਆਖ਼ਿਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਕੋਲ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਅਨੰਤ ਵਕਤ ਸੀ।”

22/12/2025

ਕੁਝ ਪਾ ਲੈਣ ਦੀ ਚਾਹਤ ਅਕਸਰ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਦੀ ਕਬਰ ਤੇ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਕੁਝ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਇਕ ਬੜੇ ਸੋਹਣੇ ਭ੍ਰਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ। ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਰਹਿੰਦਾ ਮਨ ਦੀਆਂ ਕੋਮਲ ਕੋਂਪਲਾ ਹੇਠ। ਅਧ ਲੁਕਿਆ; ਅਧ ਦਿਖਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਦਿਖਦਾ ਹੈ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਦਿਖਦਾ ਨਹੀਂ। ਓਹਨਾ ਪਲਾਂ ਦੀਆਂ ਤਮਾਮ ਖਿੱਚੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਹਲੇ ਵੀ ਹੂਬਹੂ ਨੇ ਮਨ ਚ ਛਪੀਆਂ, ਬੜੀ ਗੌਰ ਕਰਨ ਤੇ ਕਦੇ ਚੇਤੇ ਹੋ ਆਉਂਦਾ ਓਹ ਧੁੰਦਲਾ ਜਿਹਾ ਅਕਸ। ਗ਼ੌਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਨਕਸ਼ ਮਰਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇਰੇ ਚੇਹਰੇ ਤੇ। ਮਹਿਕਣ ਲਗਦੀ ਓਹ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਕਦੇ ਨਾ ਸਮਝ ਆਈ ਵਾਸ਼ਨਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ। ਤੂ ਬੋਲਦੀ, ਸੁਣਦਾ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼...

21/12/2025

ਕਦੇ ਇਕੱਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਅਕਸਰ ਚੇਤੇ ਹੋ ਆਉਂਦੀ, ਤੇਰੀ ਓਹ ਪਹਿਲੀ ਦਿੱਤੀ ਤਸਵੀਰ; ਜਿਹੜੀ ਅੱਜ ਵੀ ਮਨ ਦੀ ਉਸ ਆਖਰੀ ਨੁਕਰੇ ਹੂਬਹੂ ਓਵੇਂ ਹੀ ਉੱਤਰੀ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਤਮਾਮ ਬਿਰਖਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਦਾ, ਅਕਸਰ ਲੱਭਣ ਤੁਰ ਜਾਂਦਾ ਓਹ ਝੜ੍ਹਦੇ ਕਿਰਮਚੀ ਪੱਤਿਆ ਵਾਲਾ ਬਿਰਖ਼; ਓਹ ਤ੍ਰੇਲ ਭਰੀ ਅਨੋਖੀ ਵਾਸ਼ਨਾ... ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਤੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਸੰਗੀਤ ਚ; ਓਹ ਹਲੇ ਤਕ ਨਾ ਥਿਆਈ ਪਹਿਲੀ ਧੁਨ ਜਿਸ ਚ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਸੀ... ਬਿਲਕੁਲ; ਬੜਾ ਕੁਝ ਠਹਿਰਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤੁਰੇ ਜਾਂਦੇ ਬੰਦੇ ਚ ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਤੁਰਦਾ ਵਹਿੰਦਾ ਓਸ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਅਡੋਲ ਅਨੋਖੇ ਮੁਹੱਬਤੀ ਰੁੱਖ ਚ...

18/12/2025

ਇਹ ਵਾਨ ਗਾਗ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਕਿ ਉਸਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਜੁਬਾਨ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਟੇਟੋ ਇਟਰਸ ਖਤਮ ਹੋਈ ਤਾਂ ਵਿਨਸੈਂਟ ਨੇ ਥੀਓ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਚਾਨਣ ਵਿਚ ਬੈਠ ਆਲੂ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ ਓਹਨਾ ਹੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇਹਨਾ ਧਰਤੀ ਵਿਚੋਂ ਪੁੱਟਿਆ ਹੈ ਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲਈ ਖਾਣਾ ਕਮਾਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਸਲ ਵਜ਼ਨ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਸਾਬਿਤ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੇਂਟਿੰਗ ਬਣਾਈ ਸੀ ਓਦੋਂ ਗਾਗ ਖੁਦ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਬਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਆਲੂ ਬੀਜਣ, ਪੁੱਟਣ ਤੇ ਖਾਣ ਵਿਚ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦੇ, ਆਲੂ ਤੇ ਕਾਲੀ ਕੌਫ਼ੀ ਬਸ ਆਹੀ ਖਾਣਾ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਹਫ਼ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ। ਓਦੋਂ ਗਾਗ ਨੇ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂ ਖੁਦ ਬਣਿਆ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਪਰ ਉਸਨੇ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਾ ਕੈਨਵਸ ਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਇਹ ਜਾਣਦਿਆਂ ਵੀ ਕਿ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀਆ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਸਨੇ ਓਹ ਘਬਰਾਹਟ ਭਰੇ ਚੇਹਰੇ ਆਪਣੇ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਰੰਗਾ ਵਿਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤੇ ਜਿਹੜੇ ਉਸਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੇ ਇਹ ਵੱਖਰਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਸੀ ਸਫ਼ਲ ਵੀ ਹੋਇਆ...

18/12/2025

ਕਸ਼ਤੀ ਤੁਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। 

ਮੰਝਦਾਰ 'ਚ ਮਲਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਕਿਸ਼ਤੀ ਚ ਭਰ ਜਿਆਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਇੱਕ ਬੰਦਾ ਘੱਟ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਕਿਸ਼ਤੀ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇਗੀ। 

ਹੁਣ, ਘੱਟ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕੌਣ ਘੱਟ ਜਾਵੇ? ਕੁਝ ਤਾਂ ਤੈਰਨਾ ਤੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਜਾਣਦੇ ਵੀ ਸੀ ਓਹਨਾ ਲਈ ਵੀ ਤੈਰ ਕੇ ਜਾਣਾ ਕੋਈ ਖਾਲਾ ਜੀ ਦਾ ਵਾੜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕਿਸ਼ਤੀ ਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਸਨ, ਡਾਕਟਰ, ਅਫ਼ਸਰ, ਵਕੀਲ, ਵਪਾਰੀ, ਬਿਜਨਮੈਨ, ਪੁਜਾਰੀ, ਨੇਤਾ ਤੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਵੀ। ਡਾਕਟਰ, ਵਕੀਲ, ਵਪਾਰੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਣੀ ਚ ਉਤਰ ਜਾਵੇ; ਓਹੀ ਤੈਰ ਕੇ ਪਾਰ ਲੰਘ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ...

ਓਹਨਾ ਨੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕੁੱਦ ਜਾਣ ਲਈ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮਨਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਖਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਡੁੱਬਣ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚੋਂ ਕੌਣ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਰਾਂ?

ਜਦੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਕਾਫੀ ਮਨਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਤਾਂ, ਓਹ ਨੇਤਾ ਕੋਲ ਗਏ। ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਓਹਨਾ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਖਿਆ ਕਿ ਆਮ ਆਦਮੀ ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇਗਾ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨਦੀ ਚ ਸੁੱਟ ਦਿਆਂਗੇ।

ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਇਓਂ ਕਰਨਾ ਗਲਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਕਰਨਾ ਆਮ ਆਦਮੀ ਨਾਲ ਇਨਸਾਫ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਦੇਖਦਾ; ਮੈਂ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਣਿਓ। ਨੇਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ।

ਨੇਤਾ ਨੇ ਜੋਸ਼ੀਲਾ ਭਾਸ਼ਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਚ ਦੇਸ਼, ਰਾਸ਼ਟਰ, ਇਤਿਹਾਸ, ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਦੀ ਗਾਥਾ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹ ਜਾਣ ਦੇ ਹੱਕ ਚ ਹੱਥ ਤਾਂਹ ਕਰਦਿਆ ਉੱਚੀ ਵਾਜ਼ ਚ ਆਖਿਆ  ਅਸੀਂ ਮਰ ਮਿਟਾਂਗੇ, ਪਰ ਆਪਣੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨਹੀਂ ਡੁੱਬਣ ਦਿਆਂਗੇ; ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗੇ, ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗੇ।

ਸੁਣਦਿਆਂ ਆਮ ਆਦਮੀ ਚ ਏਨਾ ਜੋਸ਼ ਆਇਆ ਕਿ ਉਹ ਝੱਟ ਦੇਣੇ ਨਦੀ ਚ ਕੁੱਦ ਪਿਆ...

[ ਸ਼ੰਕਰ ਪੁਨਤਾਂਬੇਕਰ ਦੀ ਲਿਖੀ ' ਆਮ ਆਦਮੀ ' ]

17/12/2025

ਇਓਂ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਇਸ਼ਕ। ਵਰਦਾਨ ਕਿ ਸ਼ਰਾਪ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਿਆ। ਜੋ ਜਾਨਣ ਤੁਰਿਆ। ਤੁਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਨਾ ਇਸ਼ਕ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਵਸਲ। ਰਾਹ ਹਿੱਸੇ ਆਏ। ਰਾਹ ਵੀ ਓਹ ਜਿਹੜੇ ਉਜਾੜ ਸਨ। ਉਜਾੜ ਵੀ ਓਹ ਜਿਹੜਾ ਮੁਰਦਾ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇ ਮੁਰਦਾ ਖਾਮੋਸ਼ੀ; ਮੁਰਦਿਆਂ ਰਹਿਤ। ਸੁੰਨ ਪਸਾਰਾ। ਅੱਜ ਹੀ ਇਕ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਕ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਆਖਰੀ ਕੌਲ ਪੁਗਾਉਣ ਜਾਂਦਾ। ਆਖਰੀ ਕੌਲ ਸੀ ਉਸ ਇਨਸਾਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਓਹ ਔਰਤ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਆਖਦੀ ਤੋਂ ਉਸ ਬੱਚੇ ਤੇ ਖੁਦ ਦਾ ਓਹ ਹੱਕ ਲੈਣ ਦਾ ਜਿਹੜਾ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਨਹੀਂ; ਲੈਣ ਦਾ। ਹੱਕ ਨਾਲ। ਉਸਦਾ ਆਖਿਆ ਹੈ; ਮੰਗੀ ਨਾ। ਹੱਕ ਨਾਲ ਲਈ। ਤੇ ਉਹ ਤੁਰ ਜਾਂਦਾ ਹੱਕ ਲਈ ਲੈਣ। ਇਕ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਕਸਬੇ ਚ ਜਿੱਥੇ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਉਂਦਾ। ਸਾਰਾ ਕਸਬਾ ਐਸੀ ਹੀ ਮੁਰਦਾ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਅਵਾਜਾਂ ਏਨੀਆਂ ਸੰਗੀਨ ਆਉਂਦਿਆ ਪਰ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਪਕੜ ਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਉਜਾੜ ਵੀਰਾਨ ਕੰਧਾਂ; ਧੂੜ ਚ ਲਿਪਟੇ ਘਰ, ਲੰਬੀਆਂ ਲੀਕ ਵਾਂਙ ਸੁੰਨੀਆ ਸੜਕਾਂ... ਜਿੰਨਾ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਦਾ ਭ੍ਰਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕੁਝ...

17/12/2025

ਅਨੁਭਵ ਓਹ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ; ਸਗੋਂ ਅਨੁਭਵ ਹੈ; ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਾਪਰਿਆ ਤੁਸੀਂ ਓਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਕੀ...

16/12/2025

ਪਾਗਲਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਚ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਗਲ ਹੀ ਸਮਝਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ~ ਅਕੀਰਾ ਕੁਰਾਸਾਵਾ

16/12/2025